Ponadto do wyposażenia domowej

„Ponadto do wyposażenia domowej farbiarni należą 1—3 wiadra drewniane lub plastykowe, które mogą służyć tylko do prania wełny i kąpieli uzupełniających ufarbowanej już wełny w roztworze zawierającym mocz, amoniak lub ług, wiadro (drewniane lub plastykowe) do zmiękczania wełny, wiadro (drewniane lub plastykowe) do bejcowania, tj. zostawiania wełny w kąpieli bejcującej do ostudzenia, 1—2 mniejsze wiadra 8—10 1, 1—2 drewniane chochle z krótszym uchwytem, 2—3 łyżki drewniane do odmierzania sproszkowanego barwnika, 2—3 mocne drewniane czerpaki (warząchwie) lub gładkie drążki, na które nawija się wypraną lub wypłukaną wełnę w celu dźwignięcia i wydostania jej z kąpieli, 5—10 lekkich gładkich drążków do farbowania — z mocnych gałązek leszczyny pozbawionych kory, 1—2 płaskie, wąskie, drewniane szczebelki do ociekania, które można bez trudu umieścić w połowie otwartego kotła, 1—2 takie same szczeble, lecz o większych wymiarach, które można wesprzeć na dużej wannie, np. w łazience podczas płukania wełny i innych prac, 1—2 wklęsłe cedzaki lub sita z plastyku do ociekania z wody mniejszych ilości runa lub — do większych ilości — z mocnego materiału worki oprawione w drewniane ramy z uchwytami, gładka drewniana ławka, 2—4 kozły (trójnogi podpórki), na których można wesprzeć drążki z naciągniętymi linkami, 3—4 woreczki z cienkiego płótna do gotowania barwników, 1—2 większe worki z grubszego płótna do odkładania bejcowanej wełny, 2—3 gliniane garnki 1—2litrowe do moczenia (macerowania), większy moździerz drewniany lub miska kamienna do ucierania narośli (pleśni), korzeni i kory, mały moździerz (z porcelany lub brązu) do sproszkowywania indygo itp., waga.“(6)